Rik en de mysterieuze kist

Jonge Woudlopers – Avontuur 1

 Soms begint het grootste avontuur op een plek waar je het helemaal niet verwacht. Zoals op een stoffige zolder bij opa en oma…

Rik zuchtte. Hij zat al bijna een uur op de bank bij opa en oma. Het was een verjaardag en de woonkamer zat vol visite. De volwassenen dronken koffie, aten gebak en praatten over van alles en nog wat. Rik had zijn taart allang op. Hij keek naar buiten. De zon scheen en de bomen bewogen zachtjes in de wind.

Waarom zitten we eigenlijk binnen met zulk mooi weer? dacht hij.

Hij had zijn telefoon al een paar keer gepakt, maar zelfs daarop was niets leuks meer te vinden.

‘Oma, mag ik boven even rondkijken?’. ‘Natuurlijk, jongen. Maar maak er geen rommeltje van, hoor!’

Rik grijnsde. ‘Ik zal voorzichtig zijn.’

Hij liep de trap op. Boven waren de slaapkamers, een badkamer en aan het einde van de gang een smalle deur. Die had hij nog nooit eerder opgemerkt. Hij deed de deur open. Daarachter zat een steile houten trap naar de zolder.

Hé, interessant!

De zolder rook naar oud hout en stof. Door een klein dakraam viel een streep zonlicht naar binnen. Er stonden dozen, koffers, oude meubels en allerlei spullen waarvan Rik niet eens wist waarvoor ze dienden. Hij liep voorzichtig tussen de dozen door. Toen zag hij achter een oude kast iets staan.

Een grote houten kist. Er lag een grijs laken overheen en op het deksel zat een dikke laag stof. Rik trok het laken weg.

‘Wauw…’

De kist had stevige metalen hoeken, leren handgrepen en een groot slot aan de voorkant. Op het hout waren verbleekte letters geschilderd, maar Rik kon ze niet goed lezen. Hij probeerde het deksel op te tillen. Het ging open!

Binnenin lagen allerlei bijzondere spullen. Een oude veldfles. Een opgerold touw. Een kompas in een leren hoesje. Een zakmes. Een paar vergeelde foto’s. En een dik boek met een versleten bruine kaft.

Maar helemaal bovenop lag iets dat onmiddellijk zijn aandacht trok. Een bontmuts met een lange, gestreepte staart.

‘Hé! Zo eentje droeg Davy Crockett toch?’

Hij zette de muts op. Aan de andere kant van de zolder stond een oude spiegel. Rik liep ernaartoe en bekeek zichzelf. Met de muts op zijn hoofd zag hij er ineens heel anders uit. Hij pakte een houten wandelstok die naast de kast stond en hield hem stevig vast.

‘Voorwaarts!’ fluisterde hij.

In zijn gedachten stond hij niet langer op een stoffige zolder, maar midden in een uitgestrekt bos. Om hem heen rezen hoge bomen op en ergens in de verte klonk het geluid van een rivier. Hij was een ontdekkingsreiziger! Toen viel zijn oog opnieuw op het boek.

‘Woudlopers?’ mompelde hij. ‘Wat zijn dat nou weer?’. Hij sloeg het boek open. Op de eerste bladzijde stond:

Canada, augustus 1980.
Vandaag begint een avontuur waar ik al heel lang naar heb uitgekeken…

Rik bladerde verder. Er stonden verhalen in over bossen, meren, wandelingen en avonturen. Tussen de bladzijden zaten kleine tekeningen, landkaartjes en foto’s. Op een van de foto’s stond een jongen met een rugzak. Hij leek ongeveer even oud als Rik. Rik keek nog eens goed.

Wacht eens even…

Was dat opa? Hij pakte de foto en het boek en rende naar de trap.

‘Opa! Opa!’ Rik kwam de woonkamer binnenstormen, met de bontmuts nog steeds op zijn hoofd en het boek onder zijn arm. Alle volwassenen keken op.

‘Wat heb jij nou op je hoofd?’ vroeg oma lachend. Maar Rik had alleen oog voor opa.

‘Opa, ik heb boven een kist gevonden! Met allemaal oude spullen. En een kompas! En deze muts! En een boek waarin iets staat over Woudlopers!’

Opa keek naar de muts. Heel even zei hij niets. Toen begon hij te glimlachen. ‘Nou, nou… Die heb ik lang niet gezien.’

‘Is die van jou?’

‘Jazeker.’

‘En dit boek ook?’ Rik hield het logboek omhoog. Opa knikte. ‘Dat is mijn oude Woudloperslogboek.’

‘Was jij dan een Woudloper?’

Opa begon te lachen. ‘Nou, dat zou je wel kunnen zeggen.’

‘Maar wat is een Woudloper eigenlijk?’

Opa zette zijn kopje koffie neer. ‘Dat, Rik, is een heel verhaal.’ Hij stond op. ‘Kom maar mee naar boven. Dan zal ik je iets laten zien.’

Even later zaten ze samen op zolder, naast de geopende kist. Opa pakte de bontmuts en draaide hem langzaam rond in zijn handen. ‘Weet je, Rik, toen ik ongeveer zo oud was als jij, las ik graag verhalen over avonturiers, verkenners en pelsjagers. Mannen die lang geleden door de uitgestrekte bossen van Noord-Amerika trokken.’

‘Zoals Davy Crockett?’

‘Precies. Davy Crockett was een beroemde Amerikaanse jager en avonturier. Over hem zijn heel wat verhalen geschreven. Sommige zijn echt gebeurd, andere zijn later een beetje aangedikt.’

‘En die mannen waren Woudlopers?’

‘Zo kun je ze noemen. Ze moesten hun weg kunnen vinden door bossen en bergen. Ze leerden sporen herkennen, omgaan met het weer en overleven in de natuur. Veel van die kennis bestond al eeuwenlang bij de inheemse volken die in die gebieden woonden.’

Opa pakte het kompas uit de kist. ‘Maar weet je wat een goede Woudloper vooral nodig heeft?’

‘Een kompas?’ vroeg Rik.

‘Dat kan handig zijn. Maar er is iets wat nog belangrijker is.’

‘Een mes?’

Opa schudde lachend zijn hoofd. ‘Nee, jongen. Nieuwsgierigheid! Goed kijken, nadenken en willen ontdekken hoe dingen werken. En natuurlijk leren hoe je veilig op pad gaat.’

Rik keek naar het kompas. ‘En waar komt deze vandaan?’

Opa sloeg zijn logboek open bij de eerste bladzijde. ‘In augustus 1980 werd ik elf jaar. Net zo oud als jij nu bent. Die zomer ging ik met mijn ouders naar Canada, waar we familie bezochten.’

‘Helemaal naar Canada?’

‘Ja. En daar zag ik bossen, meren en landschappen die ik alleen uit mijn avonturenboeken kende. Ik vond het geweldig.’

‘En toen kreeg je die muts?’

‘Dat zal ik je nog wel eens vertellen. Maar weet je wat ik later ontdekte?’

Rik schudde zijn hoofd.

‘Dat je helemaal niet naar Canada hoeft om avonturen te beleven.’

‘Niet?’

‘Nee. Soms begint een avontuur gewoon achter je eigen huis. In een bos, langs een beekje of op een heuvel waar je nog nooit bent geweest.’

Rik dacht even na. ‘Dus ik kan ook een Woudloper worden?’

Opa glimlachte. ‘Natuurlijk. Als je bereid bent om te leren, goed na te denken en de natuur met respect te behandelen.’

Hij legde het kompas in Riks hand. ‘Hier. Dit mag je hebben.’

Rik keek verbaasd op. ‘Echt waar?’

‘Ja. Maar beloof me dat je eerst leert hoe je ermee moet omgaan.’

‘Beloofd!’

Opa knikte. ‘En onthoud één ding, Rik: een goede Woudloper is altijd goed voorbereid.’

Die avond lag Rik in bed. Op zijn nachtkastje lagen het oude kompas en een leeg schrift. De bontmuts hing aan zijn bedpost. Hij had lang nagedacht over wat opa had verteld. Over de bossen van Canada. Over Davy Crockett. Over verkenners, pelsjagers en Woudlopers. En over avonturen die gewoon bij hem in de buurt konden beginnen. Hij pakte het lege schrift en een pen. Op de eerste bladzijde schreef hij:

HET WOUDLOPERSLOGBOEK VAN RIK

Daaronder zette hij:

Avontuur nummer 1: een echte Woudloper worden.

Hij keek naar het kompas. Morgen zou hij opa vragen hoe het werkte. En daarna? Dan zou hij op ontdekking gaan!

Misschien wilde zijn vriend wel mee. Misschien konden ze samen een geheime hut bouwen. Of een eigen Woudlopersbende beginnen! Rik glimlachte. Dit zou nog weleens heel leuk kunnen worden. Hij deed het licht uit.

Zijn eerste avontuur was begonnen.

Misschien denk je dat je voor een echt avontuur naar een ver land moet reizen. Maar dat hoeft helemaal niet! Ook in jouw eigen omgeving valt ontzettend veel te ontdekken. Een onbekend bospad. Een bijzonder dierenspoor. Een oude boom. Een heuvel met een prachtig uitzicht. Of een plek waar je samen met vrienden een eigen hoofdkwartier kunt bedenken.

Bij De Jonge Woudlopers ga je samen met Rik op avontuur. Je ontdekt hoe je een kaart en kompas gebruikt, leert over dieren en planten, oefent met knopen en ontdekt wat je allemaal nodig hebt om goed voorbereid naar buiten te gaan. Opa helpt Rik af en toe met een handige tip of een verhaal uit zijn eigen jeugd.

Maar de avonturen? Die beleeft Rik zelf. Soms alleen, soms samen met zijn vrienden. En misschien krijg jij daardoor wel ideeën voor je eigen avonturen!

Dus trek je schoenen aan, pak je rugzak en ontdek wat er buiten allemaal te beleven valt.

Weest Paraat!

Wordt vervolgd…