Jonge Woudlopers – Avontuur 2

De volgende ochtend zat Rik aan de keukentafel. Voor hem lagen drie dingen: het oude kompas van opa, een leeg schrift en een potlood.
Hij had nauwelijks geslapen. Steeds opnieuw moest hij denken aan de verhalen die opa hem gisteren had verteld. Over de uitgestrekte bossen van Canada, over verkenners die dagenlang onderweg waren en over het oude logboek dat hij op zolder had gevonden.

Vooral dat logboek bleef door zijn hoofd spoken. Opa had er van alles in geschreven. Waar hij geweest was, welke dieren hij had gezien en wat hij onderweg had meegemaakt. Er stonden zelfs kleine tekeningen en kaartjes in.

Rik sloeg zijn eigen schrift open. De eerste bladzijde was helemaal leeg. Hij pakte zijn potlood en schreef bovenaan:

MIJN WOUDLOPERSLOGBOEK

Daaronder zette hij zijn naam. En toen? Rik staarde naar het papier.

“Wat moet ik er eigenlijk in schrijven?” mompelde hij.

Later die middag belde Rik zijn opa. “Opa, ik wil ook zo’n logboek maken als jij vroeger had. Maar wat moet ik er allemaal in zetten?”

Opa moest lachen. “Nou Rik, dat bepaal je helemaal zelf.”

“Maar wat als ik niks bijzonders meemaak?”

“Dan schrijf je op wat je hebt gezien. Een logboek hoeft niet alleen over grote avonturen te gaan. Weet je nog wat ik vertelde over die keer dat ik een hert tegenkwam in het bos?”

“Ja!”

“Dat was eigenlijk tijdens een heel gewone wandeling. Maar doordat ik het had opgeschreven, weet ik nog precies waar het gebeurde en hoe bijzonder ik dat vond.”

Rik keek naar zijn lege schrift. “Mag ik er ook tekeningen in maken?”

“Natuurlijk! Je kunt tekenen, schrijven, kaartjes maken of iets tussen de bladzijden bewaren. Het is jouw logboek. Geen schoolschrift dat iemand gaat nakijken.”

Dat klonk Rik een stuk beter in de oren.

“En weet je wat nog leuker is?” vervolgde opa. “Als je over een paar jaar terugbladert, beleef je sommige avonturen gewoon opnieuw.”

Rik besloot niet langer te wachten. Hij trok zijn schoenen en jas aan, stopte zijn schrift en potlood in een kleine rugzak en ging naar buiten. Niet ver van huis lag een park met een paar grote bomen, een vijver en een smal wandelpad. Rik kende het park al jaren. Er was eigenlijk niets bijzonders aan. Tenminste, dat dacht hij.

Hij liep langzaam over het pad en keek om zich heen. Bij een oude boom bleef hij staan. Onderaan de stam groeiden kleine paddenstoelen. Verderop hoorde hij een vogel tikken tegen een boom.

Tok, tok, tok!

Rik keek omhoog. “Een specht!” fluisterde hij. Hij had het geluid weleens gehoord, maar nooit echt geprobeerd te ontdekken waar het vandaan kwam. Hij pakte zijn schrift.

Datum: vandaag
Plaats: het park bij ons huis
Weer: bewolkt, maar droog
Ontdekt: een specht en paddenstoelen bij een oude boom

Hij maakte een snelle tekening van de boom en zette er een pijltje bij. Toen schreef hij:

Ik kom hier al heel lang, maar vandaag heb ik dingen gezien die me nooit eerder waren opgevallen.

Rik keek tevreden naar zijn eerste aantekeningen. Misschien had opa toch gelijk. Een avontuur hoefde niet altijd ver weg te zijn.

Die avond zat Rik opnieuw aan zijn bureau. Hij bladerde door zijn schrift. Er stonden nog maar een paar regels en een nogal scheve tekening in. Maar het was een begin. Hij pakte het oude kompas van opa en legde het naast zijn logboek. Daarna schreef hij op de volgende bladzijde:

Dingen die ik nog wil ontdekken:

1. Leren hoe ik een kompas moet gebruiken.
2. Een echte wandelroute uitstippelen.
3. Ontdekken welke dieren er in het bos leven.
4. Leren hoe je goede knopen maakt.
5. Een keer buiten overnachten.

Rik keek naar zijn lijst. Dat waren al vijf avonturen! Hij sloeg het schrift dicht en glimlachte. Opa had hem een kompas gegeven om de weg te vinden. Maar met zijn logboek kon hij straks onthouden waar die weg hem allemaal naartoe had gebracht. En misschien, dacht Rik, zou iemand over vijftig jaar zijn logboek ook wel op een stoffige zolder vinden. Net zoals hij dat van opa had gevonden.

Wordt vervolgd…

Nu is het jouw beurt! Een echte Woudloper kijkt goed om zich heen en onthoudt wat hij ontdekt. Een logboek helpt je daarbij. Je hebt helemaal geen duur of bijzonder boek nodig. Een gewoon schrift is prima. Je kunt ook de gratis logboekpagina’s downloaden, printen en bewaren in een map.

Wat kun je in je logboek zetten?

• De datum en de plek waar je bent geweest.
• Het weer en hoe het buiten voelde.
• Dieren, planten en bijzondere dingen die je hebt ontdekt.
• Een tekening, foto of zelfgemaakt kaartje.
• Wat je hebt geleerd of de volgende keer anders wilt doen.
• Ideeën voor je volgende avontuur.

Je eerste uitdaging

Ga eens naar buiten, bijvoorbeeld naar een park, een bos of gewoon je eigen tuin. Kijk tien minuten aandachtig om je heen. Kun jij drie dingen ontdekken die je eerder nooit waren opgevallen? Schrijf ze op of maak er een tekening van. En onthoud: je hoeft geen lange verhalen te schrijven. Een paar zinnen zijn al voldoende.

Download de gratis PDF: Mijn eerste Woudloperslogboek

Bewaar je eerste logboekpagina als begin van je eigen Woudlopers Handboek.

Weest Paraat!